ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : دانشمندان و بزرگان اصفهان (جلد دوم)
فرزند میر عبدالواسع. عالم فاضل جلیل‏القدر و عظیم‏المنزلة. از سلسله‏ى سادات خاتون‏آباى، و خود داماد ملا محمد باقر مجلسى، و از شاگردان علامه‏ى مجلسى و ملا میرزاى شیروانى بوده، و پس از فوت علامه مجلسى، شیخ الاسلام اصفهان، و سپس امام جمعه‏ى اصفهان گردید، و مقام امام جمعگى اصفهان از آن تاریخ تاكنون در اولاد او باقى است. و موقعى كه فتح على شاه قاجار مسجد شاه طهران را ساخت یكى از اولاد او را به طهران برده، مقام امام جمعگى آنجا را به او مفوض داشت، كه تاكنون در اولاد اوست. كتب زیادى تألیف فرموده، از آن جمله است: 1 - احوال ملائكه 2 - اسرار الصلاة 3 - اصول العقاید 4 - اسماء علماى سنى كه شیعه شده‏اند 5 - ایمان و كفر 6 - انوار المشرقة 7 - تفسیر سوره‏ى اخلاص 8 - تفسیر سوره‏ى فاتحه 9 - تحفة الصالحین 10 - تقویم الشرعى 11 - تقویم المؤمنین 12 - التهلیلیة، در حكم تهلیل آخر اقامه 13 - تكمله‏ى مرآة العقول 14 - الجامع فى اصول العقائد - جامع العقاید، شاید همان شماره قبل باشد 15 - حدائق المقربین، در احوال ملائكه و غیره (فهرست مفصل این كتاب در فهرست كتب خطى كتابخانه‏هاى اصفهان به شماره‏ى 25 مذكور است) 16 - ذریعة النجاح، در اعمال سال 17 - رساله در عصمت ائمه علیهم‏السلام 18 - رساله در ثبوت هلال در اول رمضان و شوال - رساله در حكم اخلاق 21 - شرح بر من لایحضر 22 - شرح استبصار 23 - شرح حدیث «الهلال اذا طلب فى الشرق» از تهذیب شیخ 24 - منهج الشیعة 25 - خلف الوعد از مسائل فرعیه؛ و غیره. فوت صاحب عنوان را در ماه صفر سال 1116 [یا 1126] نوشته‏اند، و قبرش در نجف در ایوان علما مى‏باشد.